شناسهٔ خبر: 228126 - سرویس مسکن و شهرسازی

بازدید از پروژه مستند بازآفرینی بافت‌های فرسوده در پیکان‌شهر

بازدید از پیکان شهر اعضای هیئت‌مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران با بازدید از پروژه مستند پیکان‌شهر، بر نقش روایت‌های فرهنگی در تقویت بازآفرینی شهری تأکید کردند.

به گزارش روابط عمومی شرکت بازآفرینی شهری ایران، ساسان نورین مقدم و فریدون بابایی اقدم، اعضای هیات مدیره شرکت، به همراه کمال نوذری، مدیرکل دفتر ستاد ملی بازآفرینی شهری پایدار، محمدکاظم جباری، مدیرکل دفتر راهبری و هدایت طرح‌های بازآفرینی، جمعی از کارشناسان این دفاتر و نمایندگان روابط عمومی، با حضور در شهرک پیکان‌شهر از روند اجرای پروژه تولید مستند «بازآفرینی فضاهای زندگی در بافت‌های فرسوده» بازدید کردند.

این پروژه که با انتخاب شهرک پیکان‌شهر به عنوان نمونه موردی در حال اجراست، با هدف تبیین ابعاد اجتماعی و فرهنگی بازآفرینی شهری و بهره‌گیری از ظرفیت رسانه و محصولات فرهنگی برای تقویت مشارکت اجتماعی، افزایش حس تعلق ساکنان و ارتقای اعتماد عمومی طراحی شده است.

مستند یادشده در قالب مجموعه‌ای چندقسمتی، رقابت گروهی از دانشجویان معماری برای ارتقای کیفیت فضاهای داخلی واحدهای مسکونی خانوارهای ساکن در پیکان‌شهر را روایت می‌کند. این اثر که به کارگردانی بهروز شعیبی تولید شده، با تلفیق روایت زندگی ساکنان و فرآیند طراحی و اجرای مداخلات در واحدهای مسکونی، تلاش دارد تصویری ملموس از ظرفیت‌های بازآفرینی شهری مبتنی بر مشارکت ساکنان ارائه دهد.

در چارچوب اجرای این پروژه، پیش از آغاز مداخلات، نیازها و مطالبات ساکنان از طریق گفت‌وگو و نظرخواهی احصا و بر اساس آنها، متناسب با شرایط هر واحد، اقداماتی نظیر بازآرایی فضاهای داخلی، اصلاح تفکیک‌بندی‌ها، بهسازی آشپزخانه و بهبود کف‌سازی انجام شده است. بازدید مدیران شرکت نیز با هدف ارزیابی نتایج این مداخلات و بررسی آثار آنها بر کیفیت سکونت انجام شد.

اعضای هیات بازدیدکننده در این برنامه با اشاره به اینکه بازآفرینی شهری صرفاً به نوسازی کالبد محدود نمی‌شود، بر ضرورت توجه همزمان به ابعاد اجتماعی، فرهنگی و مشارکتی این فرایند تاکید کردند و استفاده از ظرفیت‌های رسانه‌ای و هنری را یکی از ابزارهای موثر برای ترویج فرهنگ بازآفرینی، ارتقای سرمایه اجتماعی و افزایش مشارکت ساکنان در برنامه‌های نوسازی برشمردند.

شهرک پیکان‌شهر در جنوب منطقه ۲۲ تهران از اواخر دهه ۴۰ خورشیدی همزمان با احداث کارخانه ایران‌ناسیونال برای اسکان کارکنان این مجموعه صنعتی شکل گرفت و به دلیل ویژگی‌های معماری، شهرسازی و هویت اجتماعی خود، یکی از نمونه‌های شاخص سکونتگاه‌های سازمانی کشور به شمار می‌رود.