به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، این نشست به میزبانی معاونت شهرسازی و معماری و با حضور غزال راهب، رییس مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، مدیران کل حوزه معاونت شهرسازی و معماری و جمعی از شهرسازان و معماران بنام کشور در ساختمان دادمان برگزار شد.
رئیس مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، در این نشست با اشاره به اقدامات انجامشده برای شناسایی گسلها، حریم آنها و پهنههای فرونشستی، گفت: تجربه مطالعات و اجرای ضوابط نشان داده است که نگاه صرفاً فنی به موضوع، هنگام ورود به عرصه شهری میتواند با حقوق شهروندی و واقعیتهای موجود در شهرها چالشهایی ایجاد کند.
وی با بیان اینکه دقت تعیین حریم گسل و نحوه تعریف محدوده گسلی بر تصمیمگیری درباره ساختوساز اثرگذار است، افزود: با توجه به اینکه بسیاری از شهرها از گذشته ساخته شدهاند و در برخی محدودهها نیز ساختوساز گسترده صورت گرفته، لازم است میان شهرهای موجود و توسعههای جدید تفکیک قائل شد و برای هرکدام راهکار متناسبی در نظر گرفت.
راهب تاکید کرد: اکنون پس از چند سال مطالعه و تدوین ضوابط، باید بازخوردهای حاصل از واقعیتهای موجود بررسی شود تا رویکرد مناسبی برای ادامه کار و بازنگری ضوابط انتخاب شود.
به گفته وی، با توجه به اینکه موضوع گسلها با عدم قطعیت همراه است، راهکارها نیز باید متناسب با اقتضائات هر سکونتگاه شهری تدوین شود.
در ادامه این نشست، کارشناسان بر ضرورت توجه به عدم قطعیت در تعیین دقیق حریم گسلها و تفاوت شرایط زمین در مناطق مختلف تأکید کردند.
در این نشست تاکید شد، تصمیمگیری درباره ممنوعیت یا محدودیت ساختوساز باید متناسب با میزان دقت مطالعات زمینشناسی و شرایط واقعی هر محدوده انجام شود و نمیتوان برای همه شهرها و پهنهها نسخه واحدی در نظر گرفت.
یکی از محورهای مهم مطرحشده، توجه به رابطه میان مورفولوژی شهری و آسیبپذیری در برابر زلزله بود.
بر اساس نظر برخی کارشناسان حاضر در نشست، تراکم و ارتفاع بافت، نحوه استقرار جمعیت، نوع ساختمانها و کاربریهای شهری میتواند میزان جمعیت در معرض خطر را تغییر دهد. همچنین علاوه بر ویژگیهای کالبدی، میزان حضور انسان در ساختمانها و فضاهای مختلف نیز باید در ارزیابی خطر مورد توجه قرار گیرد.
جلوگیری از استقرار کاربریهای جاذب جمعیت در پهنههای پرخطر
کارشناسان پیشنهاد کردند، در پهنههای پرخطر از ایجاد تراکم بیشتر و استقرار کاربریهای جاذب جمعیت جلوگیری شود و موضوعاتی مانند افزایش عرض معابر، امکان خروج از محدوده خطر، توسعه فضاهای باز و نحوه دانهبندی و تفکیک معابر در برنامهریزی شهری لحاظ شود.
توجه به بافتهای تاریخی واقع در محدودههای گسلی
توجه به بافتهای تاریخی واقع در محدودههای گسلی، حقوق شهروندی، مشارکت مردم و اطلاعرسانی به ساکنان نیز از دیگر محورهای مطرحشده بود. همچنین پیشنهاد شد برای کاربریهای مختلف در طرحهای جامع شهری، به تفکیک شهرهای موجود و توسعههای جدید، مشخص شود کدام کاربریها ممنوع، کدام محدود و کدام با رعایت چه شرایطی مجاز هستند.
ضرورت هماهنگی بین دستگاهها برای رعایت الزامات ایمنی در پهنههای گسلی
در این نشست همچنین بر ضرورت هماهنگی میان دستگاههای مختلف تاکید شد تا الزامات ایمنی در پهنههای گسلی در برنامهریزی و توسعه شهری به صورت هماهنگ مورد توجه قرار گیرد.
در پایان بر استمرار جلسات تخصصی و بررسی یک الگوی نمونه برای بازنگری ضوابط ساختوساز در پهنههای گسلی با استفاده از تجارب متخصصان و کارشناسان تأکید شد.
گفتنی است، در این نشست، رییس بخش شتابنگاری مرکز تحقیقات، رییس بخش زلزله و ژئوتکنیک مرکز، مدیرکل دبیرخانه شورای عالی شهرسازی و معماری، مدیرکل دفتر طرحریزی شهری، نمایندگانی از سازمان زمینشناسی و جمعی از شهرسازسازان و صاحبنظران بخش زلزله و زمینشناسی شرکت داشتند و به بیان نقطهنظرات خود در این زمینه پرداختند.