به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، علی فرنام در دوازدهمین نشست از سلسله نشست‌های صاحب‌نظران علمی و تخصصی معاونت شهرسازی و معماری که به بازخوانی مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران درباره «الزامات و ضوابط عام شهر دوستدار کودک» اختصاص داشت، اظهار کرد: تمرکز امور شهرسازی در یک دستگاه می‌تواند به ارتقای ابعاد کیفی شهرها، از جمله توجه به نیازهای کودکان، افراد دارای معلولیت و سایر گروه‌های خاص کمک کند.
ضرورت ارتقای کیفیت محیط شهری
وی با اشاره به ضرورت توجه بیشتر به جنبه‌های کیفی در مدیریت شهری، افزود: استفاده از ظرفیت‌های قانونی، سیاستی و اجرایی موجود می‌تواند به هدایت مدیریت شهری به سمت ارتقای کیفیت محیطی و افزایش زیست‌پذیری شهرها کمک کند.
این پژوهشگر حوزه مسکن و شهرسازی با اشاره به نحوه تخصیص منابع و بودجه‌های شهری، اظهار کرد: باید از ظرفیت‌های موجود در نظام حکمرانی و ارتباط میان دولت و شهرداری‌ها برای تقویت رویکردهای کیفی و ارتقای شرایط محیطی شهرها استفاده کرد.
فرنام همچنین قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت را یکی از ظرفیت‌های قانونی قابل استفاده برای تقویت رویکرد شهر دوستدار کودک دانست و گفت: در بسیاری از کشورها، حمایت از افزایش جمعیت تنها به حمایت‌های مالی و مسکن محدود نمی‌شود و بخش مهمی از این حمایت‌ها به کیفیت زندگی و فرآیند رشد و زندگی کودکان اختصاص دارد.
ایمنی و دسترسی؛ دو اولویت شهر دوستدار کودک
وی با تأکید بر اهمیت دسترسی مناسب کودکان به خدمات شهری، افزود: شعاع دسترسی به مدارس و نحوه استقرار خدمات آموزشی باید به گونه‌ای باشد که دسترسی و زندگی روزمره شهروندان را تسهیل کند.
این پژوهشگر حوزه مسکن و شهرسازی با اشاره به ضرورت بازنگری در برخی مداخلات شهری، اظهار کرد: در شهرهای کوچک، ایجاد تقاطع‌های غیرهمسطح می‌تواند با اصول شهر انسان‌محور و کودک‌محور در تعارض باشد و لازم است در طراحی و اجرای چنین پروژه‌هایی ملاحظات انسانی و اجتماعی مورد توجه قرار گیرد.
فرنام همچنین بر ضرورت توجه بیشتر به پارک‌ها، فضاهای سبز و فضاهای بازی کودکان تأکید کرد و گفت: در کلانشهرها و شهرهای اقماری با کمبود فضای سبز مواجه هستیم و فضاهای بازی کودکان در برخی پارک‌ها متناسب با جمعیت و نیازهای آنها نیست.
وی ایمن‌سازی و مناسب‌سازی فضاهای پیرامون مدارس را از دیگر الزامات شهر دوستدار کودک عنوان کرد و افزود: توجه به ایمنی معابر و کنترل سرعت وسایل نقلیه در اطراف مدارس می‌تواند نقش مهمی در افزایش امنیت کودکان در محیط شهری داشته باشد.
ضرورت تقویت حکمرانی و برنامه‌ریزی برای کودکان
فرنام همچنین تشکیل دبیرخانه ملی شهر دوستدار کودک، تقویت هم‌افزایی نهادی در وزارت راه و شهرسازی، توجه به موضوع کودکان در طرح‌های تفصیلی شهری و افزایش توجه به گروه‌های خاص در فرآیندهای شهرسازی را از جمله موضوعات مهم در این حوزه برشمرد.
وی با اشاره به ضرورت توجه بیشتر به ابعاد حکمرانی در اسناد و برنامه‌های شهرسازی، اظهار کرد: سلامت روان کودکان، بازگشت کودکان به فضای شهری پس از دوران کرونا و توسعه فضاهای شهری متناسب با نیازهای کودکان باید در برنامه‌ریزی‌های شهری مورد توجه قرار گیرد.
این پژوهشگر حوزه مسکن و شهرسازی همچنین توجه به پدافند غیرعامل و ویژگی‌هایی مانند کنجکاوی کودکان در طراحی فضاهای شهری را ضروری دانست و بر ضرورت بازنگری در رویکردهای برنامه‌ریزی و طراحی شهری با هدف افزایش حضورپذیری و کیفیت زندگی کودکان تأکید کرد.