به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، افشین کلانتری، سرپرست دفتر برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد در ایران در پیامی به مناسبت بررسی موضوع مسکن مناسب و چالش‌های شهری، در مراسم گرامیداشت روز اسکان بشر که امروز ۲۰ مهر با حضور وزیر راه و شهرسازی در ساختمان دادمان برگزار شد با اشاره به شعار امسال این نهاد با عنوان «مسکن مناسب برای همه» اظهار کرد: این شعار بر یکی از بنیادی‌ترین نیازهای بشری و یکی از ارکان توسعه پایدار شهری تأکید دارد.
سرپرست دفتر برنامه اسکان بشر ملل متحد در تهران با بیان اینکه مسکن مناسب فضایی برای رشد کودکان، احساس امنیت خانواده‌ها و ساختن معیشت و آینده افراد فراهم می‌کند، افزود: مسکن بسیار فراتر از یک سازه فیزیکی است و نقش اساسی در کیفیت زندگی افراد و پایداری شهرها و سکونتگاه‌های انسانی دارد.
کلانتری به ابعاد جهانی چالش مسکن تصریح کرد: آمارهای موجود درباره محرومیت میلیاردها نفر از مسکن مناسب و زندگی بیش از یک میلیارد نفر در سکونتگاه‌های غیررسمی، بر ضرورت تدوین سیاست‌های اثربخش، تقویت مشارکت‌ها و تداوم سرمایه‌گذاری برای تأمین مسکن مناسب و بهبود شرایط زندگی در سراسر جهان تأکید دارد.
وی با اشاره به شرایط ایران ادامه داد: رشد سریع شهرنشینی، در کنار چالش‌هایی همچون برنامه‌ریزی فضایی نامتناسب، تنش آبی، فرونشست زمین و افزایش دما، فشارهای فزاینده‌ای بر شهرها و سکونتگاه‌های انسانی وارد کرده است. در این شرایط، توجه به رویکردهای یکپارچه در حکمرانی شهری و استفاده از ظرفیت برنامه‌های ملی و تجربه‌های بین‌المللی برای ارتقای شرایط زندگی در مناطق شهری و روستایی اهمیت ویژه‌ای دارد.
وی همچنین با اشاره به پیامدهای جنگ و آسیب به زیرساخت‌ها گفت: آسیب به بخش‌هایی از زیرساخت‌های حیاتی، از جمله مدارس، تأسیسات آب و شبکه‌های حمل‌ونقل، علاوه بر پیامدهای انسانی، زندگی خانواده‌های بسیاری را تحت تأثیر قرار داده و دسترسی آنان به سرپناه مناسب و خدمات اساسی را با چالش مواجه کرده است.
همکاری اسکان بشر و وزارت راه و شهرسازی برای توسعه پایدار شهری
سرپرست دفتر برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد در ایران با اشاره به همکاری‌های این نهاد با وزارت راه و شهرسازی اظهار کرد: دفتر برنامه اسکان بشر در چارچوب تفاهم‌نامه موجود و با همکاری وزارت راه و شهرسازی، مجموعه‌ای از اقدامات را برای حمایت از ایجاد شهرها و سکونتگاه‌های انسانی ایمن‌تر، تاب‌آورتر و پایدارتر دنبال کرده است.
وی تدوین سیاست ملی شهری ایران در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ میلادی با همکاری معاونت شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی را از جمله این اقدامات برشمرد و افزود: این فرایند، چارچوبی برای سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی، طراحی و مدیریت شهری فراهم کرد و موضوعاتی همچون مسکن مناسب، ارتقای سکونتگاه‌های غیررسمی و توسعه یکپارچه را در کانون توجه قرار داد.
کلانتری با تأکید بر اهمیت اجرای مؤثر سیاست‌های تدوین‌شده خاطرنشان کرد: پیگیری این سیاست‌ها فرصت ارزشمندی برای تقویت همکاری‌های مشترک و ارتقای کیفیت برنامه‌ریزی و مدیریت شهری به شمار می‌رود.
وی همچنین به اقدامات انجام‌شده در زمینه تبادل دانش، ارتقای تاب‌آوری زیرساخت‌های حیاتی و کاهش آسیب‌پذیری سکونتگاه‌های انسانی اشاره کرد و گفت: همکاری‌ها در این حوزه‌ها، به بهبود رویکردهای مدیریت زیرساخت‌های تاب‌آور در برابر سوانح، بررسی فناوری‌های مرتبط با هشدار سریع و ارزیابی سریع خسارات ناشی از سوانح طبیعی کمک کرده است.
توجه به تاب‌آوری اقلیمی و مشارکت جوامع محلی
وی با اشاره به اهمیت تغییر اقلیم و توسعه زیرساخت‌های سازگار با محیط زیست افزود: در قالب ابتکارات آزمایشی، راهکارهایی برای استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر در تأسیسات حیاتی، از جمله مدارس و بیمارستان‌ها، مورد توجه قرار گرفته است. این اقدامات بر ضرورت ادغام تاب‌آوری و پایداری محیطی در توسعه زیرساخت‌ها و بازسازی پس از بحران تأکید دارد.
سرپرست دفتر برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد در ایران با تأکید بر نقش مشارکت مردم در توسعه پایدار شهری تصریح کرد: توسعه پایدار شهری بدون مشارکت معنادار مردمی که زندگی آنان مستقیماً از تصمیمات برنامه‌ریزی و اجرا تأثیر می‌پذیرد، امکان‌پذیر نیست.
کلانتری ادامه داد: تجربه پروژه‌های اجراشده نشان می‌دهد که پیوند دادن برنامه‌ریزی و اقدامات شهری با اولویت‌ها، دانش و ظرفیت‌های محلی می‌تواند به ارتقای اثربخشی برنامه‌ها کمک کند. از این رو، مشارکت جوامع محلی در ادامه فعالیت‌ها و برنامه‌های مشترک جایگاه مهمی خواهد داشت.
وی در پایان با قدردانی از وزارت راه و شهرسازی، کمیته ملی اسکان بشر، وزارت امور خارجه، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی و همکاران سازمان ملل متحد در ایران، بر امیدواری برای تداوم و گسترش همکاری‌ها تأکید کرد و گفت: تأمین مسکن مناسب برای همه و ایجاد شهرها و سکونتگاه‌های انسانی فراگیر، ایمن و پایدار، حقی همگانی است.