به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی از روابطعمومی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تدوین ویرایش پنجم آئین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰) از خردادماه سال ۱۳۹۸ در دستور کار مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی قرار گرفت.
پیرو جلسات متعدد برگزار شده اولیه و با اتکا به ساختار فعالیت منسجم تبیین شده برای فعالیت کمیتهها و کارگروهها، فعالیتهای این ویرایش، در قالب هفت کارگروه تخصصی (متشکل از ۷۰ نفر از متخصصین و صاحبنظران در حوزههای دانشگاهی، تجربی و حرفهای) و چهار کمیته شامل کمیتههای دائمی، اجرایی، کمیته هماهنگی و تلفیق تعریف و از ۲۳ آبانماه ۱۳۹۸ و با تشکیل اولین جلسه کمیته دائمی آغاز شد.
پس از آغاز به کار کارگروههای تخصصی و پیرو تعاملات صورت گرفته فیمابین کارگروهها با کمیته هماهنگی و اجرایی، اولین پیشنویس این آئیننامه (شامل متن اصلی) در اسفندماه ۱۴۰۰ تنظیم و در اختیار کمیته اجرایی قرار گرفت. عطف به جلسات برگزار شده در کمیته اجرایی و اقدامات صورت گرفته در کارگروههای تخصصی، پیشنویس دوم این آئیننامه (شامل متن اصلی و پیوستها) در اسفندماه ۱۴۰۱ تهیه و در اختیار اعضای کارگروههای تدوین متن قرار گرفت.
با تشکیل جلسات کمیته تلفیق، ضمن بررسی و تدقیق مطالب متون اصلی و پیوستها، تهیه نقشههای شتاب طیفی با هدف تدقیق اطلاعات مورد نیاز از میزان لرزهخیزی مناطق مختلف کشور در دستورکار قرار گرفت. پیرو برگزاری جلسه کمیته اجرایی در تاریخ ۱۴۰۳/۰۳/۰۸ و آماده شدن اولین ویرایش از نقشههای شتاب طیفی، پیشنویس سوم این آئیننامه در اسفندماه ۱۴۰۳ به منظور نظرخواهی از جامعه مهندسی منتشر شد. این سند، از طریق رسانههای رسمی مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی منتشر شد و تا پایان مهلت مقرر (پایان مردادماه ۱۴۰۴) بیش از ۷۰ مجموعه نظر بر روی بخشهای مختلف آن دریافت شد. پیرو بررسیهای صورت گرفته بر روی مجموعه نظرات دریافتی و همچنین جلسات برگزار شده با هدف تدقیق و بهبود متن با درنظر گرفتن برخی ملاحظات مطرح شده در نظرات، آخرین نسخه از ویرایش پنجم آئین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰) در تاریخ ۱۴۰۴/۱۱/۲۹ به تائید کمیته اجرایی رسید و پس از استعلام نظر از اعضای کمیته دائمی، در جلسه مورخ ۱۴۰۴/۱۲/۰۳ این کمیته، جهت سیر مراحل ابلاغ و انتشار به تصویب رسید.
آئین نامه طراحی ساختمانها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰) اصلی ترین و پر ارجاع ترین سند در جامعه مهندسی است که لزوم تدوین آن، پس از زلزله ۱۳۴۳ بوئین زهرا مورد توجه قرار گرفته است. این سند از سال ۱۳۵۷ به طور رسمی توسط مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی تدوین و منتشر شده و ویرایشهای مختلف آن، در سالهای ۱۳۶۷ (ویرایش اول)، ۱۳۷۸ (ویرایش دوم)، ۱۳۸۴ (ویرایش سوم) و ۱۳۹۳ (ویرایش چهارم) در اختیار جامعه مهندسی قرار گرفته است.
این ویرایش، به پشتوانه برگزاری بیش از ۵۰۰ جلسه تخصصی مشتمل بر ۹۰۰۰ نفر-ساعت کار کارشناسی تخصصی و ۱۱۰۰۰ نفر-ساعت فعالیت خارج از جلسه و با همراهی گروهی ۷۰ نفره از مبرزترین اساتید دانشگاهها و مجربترین مهندسین با سابقه کشور در حوزه مهندسی عمران در حالی فعالیت خود را به پایان میرساند که گامهای مهمی در جهت اهداف توسعهای و با هدف ارتقاء ایمنی ساختمانها و بهبود عملکرد آنها در برابر زلزله برداشته و در موضوعاتی از جمله تهیه نقشههای شتاب طیفی، معرفی گروههای طراحی لرزهای، تدقیق مشخصات لرزهای سیستمهای ساختمانی، توجه به تحلیلهای غیرخطی و طراحی مبتنی بر عملکرد، معرفی رویکرد افزایش تابآوری لرزهای، توسعه موضوعات ژئوتکنیکی، معرفی ضوابط ساختمانهای مجهز به سامانههای جداسازی لرزهای و میراگرها و بسیاری موارد دیگر، رویکردهای به روز و کارآمدی را مدنظر قرار داده است.
خاطرنشان میشود مجموعه فعالیتهای این ویرایش با اتکا بر ظرفیتهای مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی و به پشتوانه حمایتهای صورت گرفته از سوی سازمان برنامه و بودجه کل کشور (امور نظام فنی و اجرایی) و سازمان ملی زمین و مسکن و با همراهی سازمان ملی استاندارد ایران دنبال شده و این مرکز، مراتب قدردانی خود را از مجموعههای فوق اعلام میدارد.