به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، اطلاعات منتشرشده در گزارش هزینه و درآمد خانوارهای شهری مرکز آمار ایران مربوط به سال ۱۴۰۴ که به تازگی منتشر شده است، نشان می‌دهد ۶۹.۴۸ درصد خانوارهای شهری در سال گذشته مالک عرصه و اعیان واحد مسکونی خود بوده‌اند. همچنین سهم مالکیت اعیان، به‌عنوان یکی دیگر از اشکال مالکیت مسکن، به ۱.۲ درصد رسیده است. مجموع این دو گروه، نرخ مالکیت مسکن خانوارهای شهری را به ۷۰.۶۸ درصد رسانده است. در روستاها هم سهم مالکیت مسکن از ۹۰ درصد عبور کرده است.
افزایش سهم مالکیت شهری به بیش از ۷۰ درصد؛ روستایی بیش از ۹۰ درصد
بررسی روند این شاخص در سال‌های اخیر نشان می‌دهد نرخ مالکیت مسکن خانوارهای شهری از ۶۸.۳۴ درصد در سال ۱۴۰۰ به ۶۸.۰۷ درصد در سال ۱۴۰۱، ۶۸.۹۳ درصد در سال ۱۴۰۲ و ۶۹.۱۸ درصد در سال ۱۴۰۳ رسیده بود. این نسبت در سال ۱۴۰۴ با افزایش ۱.۵ واحد درصدی نسبت به سال قبل، رکورد جدیدی را به ثبت رسانده است.
همچنین مقایسه روند بلندمدت این شاخص نشان می‌دهد نرخ مالکیت مسکن خانوارهای شهری در دهه ۹۰ به طور متوسط حول و حوش ۶۶ درصد و در دهه ۸۰ حدود ۶۸ درصد بوده است. بر این اساس، ثبت نرخ ۷۰.۶۸ درصدی در سال گذشته، بالاترین سطح این شاخص در دست‌کم دو دهه اخیر محسوب می‌شود.
در همین حال، سهم خانوارهای مستأجر شهری نیز از ۲۳.۱۶ درصد در سال ۱۴۰۰ به ۲۲.۷۹ درصد در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است.
یکی از نکات قابل توجه در آمار سال گذشته، افزایش سهم مالکیت اعیان به ۱.۲ درصد است. این نوع مالکیت به معنای مالکیت بنای مسکونی بدون مالکیت عرصه بوده و می‌تواند بخشی از آثار واگذاری واحدهای مسکونی در قالب طرح‌های حمایتی را منعکس کند. از سال ۹۸ تاکنون مجموعا حدود ۱۲۰ هزار واحد مسکن ملی به متقاضیان تحویل داده شده است که بیش از ۱۰۰ هزار واحد از این تعداد در دو سال اخیر(دولت چهاردهم) بوده است.