به گزارش پایگاه خبری وزارت راه و شهرسازی، حبیباله طاهرخانی در نشست با خبرنگاران، زمین را یکی از ابزارهای کلیدی در سیاستگذاری حوزه مسکن دانست و گفت: یکی از سیاستهای مهم و اولویتدار ما در وزارت راه و شهرسازی، استفاده هوشمند و هدفمند از سیاست زمین در پیشبرد سیاستهای مسکن است و معتقدیم زمین یکی از مهمترین ابزارهای سیاست مسکن است، اما استفاده از این ابزار باید هدفمند باشد؛ چراکه واگذاری زمین بدون آمادهسازی و بدون فراهم بودن زیرساختها و زیربناهای شهری، به تأمین مسکن منجر نخواهد شد.
معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: کسانی که با اصول ابتدایی برنامهریزی مسکن آشنایی دارند، بر اهمیت این موضوع اشراف دارند. به همین دلیل، یکی از اصول سیاستی که مورد توجه قرار گرفت، این بود که زمینی عرضه و در اختیار شهروندان، چه بهصورت انفرادی و چه در قالب گروههای ساخت، قرار گیرد که فرد پس از تحویل زمین، امکان آغاز عملیات ساخت را داشته باشد.
وی تصریح کرد: اینکه از یک فرد با کلی امید و آرزو پولی دریافت کنیم و بعد از چهار سال هنوز عملیات اجرایی را آغاز نکرده باشیم، چه سود و آوردهای برای دولت و مردم دارد؟ جز اینکه برای مردم ضرر و گرفتاریهای متعدد ایجاد شود. نمونههای این وضعیت را شما بسیار دیدهاید و موارد متعددی از آن در سطح کشور وجود دارد.
طاهرخانی با اشاره به تجربه پروژههای طرح مسکن ملی گفت: بهعنوان کسی که همه سایتهای مسکن ملی را از نزدیک دیده و میداند چه اتفاقاتی در آنها رخ داده است. برای مثال، فرض کنید در یک پروژه در همدان از چهار یا پنج هزار نفر پول دریافت شده بود و پس از گذشت چهار سال عملیات اجرایی آن آغاز نشده بود. این موضوع میتواند برای مردم معضل ایجاد کند.
وی با بیان اینکه «فرد تفاوتی بین مسئول قبلی و مسئول فعلی قائل نیست و میگوید با پول من چه کردهاید؟» تصریح کرد: ممکن است مثلاً ۴۰ میلیون تومان در آن زمان ارزش مشخصی داشته باشد، اما اگر هیچ اقدامی با آن انجام نشده باشد، امروز دیگر ارزش و کارکرد آن را ندارد و سوال اینجاست که این وضعیت چه سودی برای مردم دارد؟
طاهرخانی با اشاره به اینکه در ابتدای دولت چهاردهم و با گذشت بیش از 5 سال از شروع پروژههای مسکن حمایتی، بخش اعظم تعهدات مربوط به طرحهای مسکن همچنان باقی مانده بود، اظهار کرد: پیشبرد این تعهدات مورد توجه جدی قرار گرفت و مجموعه اقدامات متعددی نیز از سوی دولت برای پیشبرد این موضوع آغاز شده و روند کار سرعت گرفت.
طاهرخانی تأکید کرد: یکی از اصول اقدامات ما این است که به مردم وعده بیمورد داده نشود و هر تعهدی در چارچوبی انجام شود که امکان تحقق و اجرای آن وجود داشته باشد.
واگذاری زمین با آمادهسازی
طاهرخانی با اشاره به ظرفیتهای موجود برای تأمین و واگذاری زمین اظهار کرد: به همه استانها نیز ابلاغ شده است که هرجا زمین تأمین شده و عملیات آمادهسازی آن به مرحله لازم رسیده است، فرایند واگذاری و اجرای تعهدات دنبال شود.
معاون مسکن و ساختمان وزیر راه گفت: باید زمین قابل سکونت و آمادهسازی شده یا برخوردار از امکان آمادهسازی وجود داشته باشد که بتوانید ثبتنام را بر مبنای آن انجام دهید؛ زمینی که وقتی در اختیار متقاضی قرار میگیرد، امکان شروع عملیات ساختوساز در آن وجود داشته باشد. در غیر این صورت، نتیجهای جز ایجاد گرفتاری و نارضایتی برای مردم نخواهد داشت.
وی ادامه داد: وقتی موضوعی را بهعنوان وظیفه و مسئولیت قرار میدهیم، باید نسبت به اجرای آن نیز پایش داشته باشیم. یکی از موضوعاتی که بهطور مستمر در جلسات پایش مسکن دنبال میکنیم، همین مسئله است که وضعیت پروژهها چگونه است و دستگاههای زیرمجموعه چه میزان پیشرفت داشتهاند و گزارش عملکرد آنها چیست.
هر زمینی قابل سکونت نیست
وی درباره مرحله دوم فرایند تأمین زمین گفت: زمین برای اینکه قابل عرضه باشد، باید چند مرحله را طی کند. ابتدا باید مشخص شود زمین عمومی و دولتی است و مالکیت آن امکان انتقال دارد؛ سپس طرح شهرسازی روی آن قرار گیرد و فرایند آمادهسازی انجام شود.
معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: پس از این مراحل، آمادهسازی باید آغاز شود و زمین حداقل به سطحی برسد که امکان تأمین زیرساختهای مورد نیاز وجود داشته باشد. پس از آن میتوان زمین را در اختیار مردم قرار داد یا در قالب سیاستهای مسکن از آن استفاده کرد.
طاهرخانی تأکید کرد: وقتی هنوز مالکیت زمین مشخص نیست یا آمادهسازی اولیه آن که شامل فراهم شدن زیرساختهایی مانند آب و برق است، انجام نشده، اگر مردم را در این زمینها مستقر یا برای آنها تعهد ایجاد کنیم، چه اتفاقی میافتد؟ مردم ممکن است دو سال در انتظار بمانند و نه تنها مشکل مسکن آنها حل نشود بلکه مشکل دیگری نیز به آنها اضافه شود.
وی افزود: به همین دلیل، تأکید ما بر ارائه کارنامه و عملکرد واقعی است، نه صرفاً بیان حرف. تلاش میکنیم عملکرد را بر مبنای شاخصهای مشخص ارائه کنیم.